تعیین ارتباط بهره وری نیروی انسانی و سرمایه بر تقسیم سود در شرکت ‌های پذیرفته ‌شده در بورس اوراق بهادار

قسمتی از متن پایان نامه :

2-3- تقسیم سود

سود ازجمله مفاهیم با اهمیت حسابداری و مالی می باشد که موجب با اهمیت شدن سیاست تقسیم سود در مدیریت مالی می گردد. تقسیم سود، ازجمله استراتژی­های کوتاه مدت و بلند مدت شرکت­ها می باشد که آثار آن در هر سال مالی در مجامع عمومی شرکت عیان می گردد و بر پایه آن عملکرد شرکت ارزیابی می گردد.

سیاست تقسیم سود، خط مشی می باشد که بر پایه آن اندازه سود تقسیمی، اندازه سود انباشته و پاداش هیأت مدیره، زمان پرداخت، نحوه تامین مالی و دیگر موضوعات مرتبط با آن مدون و مکتوب و به مجمع عمومی سهامداران ارائه می گردد.(سعیدی، ع، بهنام، ک، 1389)

سیاست تقسیم سود، از خط مشی­های با اهمیت و ازجمله مهمترین تصمیمات مالی شرکت­ها تلقی
می گردد که با در نظر داشتن نظریه­های مربوط تدوین شده و عوامل مؤثر بر آن شناسایی می گردد.

2-3-1- سیاست­های تقسیم سود[1]

موضوع سیاست تقسیم سود همواره به‌عنوان یکی از مباحث بحث برانگیز علم مالیه مطرح بوده به‌طوری که علاقه اقتصاددانان قرن حاضر و بیش از پنج دهه اخیر را به خود معطوف کرده و موضوع الگوهای نظری جامع و مطالعه­های تجربی بوده می باشد.( جورج و اتال، 2002)

سیاست تقسیم سود به بخشی از سیاست­های شرکت می­پردازند که اندازه سود نقدی شرکت را مشخص می­کند. به‌گونه کلی ارتباط بین سود تقسیمی و سود هر سهم، نشان‌دهنده سیاست تقسیم سود شرکت می باشد.

سیاست تقسیم سود از مهمترین مباحث تأمین مالی شرکت­ها به شمار می­رود. محققان زیادی، مبانی نظری و شواهد تجربی مرتبط با معیارهای سیاست تقسیم سود را فراهم آورده­اند. با وجود این، مسئله سیاست تقسیم سود هم چنان حل نشده باقی مانده و رهنمود مشخصی در خصوص سیاست تقسیم سود بهینه پدید نیامده می باشد. (ناکور و همکاران[2]، 2006)

شرکت‌های سهامی معمولاً در تقسیم سود، سیاست مشخصی را اتخاذ می­کنند. در تدوین این سیاست عوامل متعددی از قبیل سیاست­های مورداستفاده در سایر شرکت‌های مشابه، سیاست تقسیم سود گذشته، محدودیت­های قانونی و ثبات سودآوری موردتوجه قرار می­گیرد. به رغم وجود سیاست­های متعدد، شرکت­ها اقلا در اقدام از سیاست­هایی از قبیل تقسیم مبلغ ثابت و معین، تقسیم درصد ثابتی سود، تقسیم سود ثابت به علاوه حاشیه متغیر و تقسیم سود مازاد بهره گیری می­کنند. (بیکر و پاول[3]، 2002)

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

واحدهای انتفاعی می‌‌توانند سود خالص سالانه خود را به مصرف پرداخت سود سهام به سهامداران برسانند و یا وجوه آن را برای مقاصد دیگری نظیر بازپرداخت بدهی‌ها یا تأمین مالی سرمایه‌‌گذاری‌های جدید مورداستفاده قرار دهند. افزایش سود سهام موجب پرداخت بیشتر وجه نقد واحد انتفاعی به سهامداران می گردد. چنانچه مدیریت قصد نداشته باشد از طریق مصرف دارایی‌‌ها یا افزایش بدهی‌ها، سود سهام پرداختی را تأمین کند. ناگزیر بایستی با صدور و انتشار سهام اضافی، وجوه لازم برای پرداخت سود سهام را تحصیل نماید. پس تغییر مطلق سیاست توزیع سود سهام (بدون تغییر سیاست­های سرمایه‌گذاری و ساختار مالی شرکت) موجب تغییر همزمان مبلغ سود سهام و مبلغ حاصل از فروش سهام جدید خواهد گردید. اما همواره امکان دارد که تغییرات همزمانی در چندین سیاست واحد انتفاعی ایجاد گردد. مثلاً شرکت ممکن می باشد سود سهام را کاهش دهد وجوه مربوط را صرف توسعه سرمایه‌‌گذاری‌های خود کند (ترکیبی از تغییر سیاست توزیع سود سهام و تغییر سیاست سرمایه گذاری) یا از محل این وجوه بخشی از بدهی‌های خود را بازپرداخت نماید (ترکیبی از تغییر سیاست توزیع سود سهام و تغییر ساختار مالی)

به این ترتیب می‌توان گفت که توزیع سود سهام، سرمایه‌گذاری و تأمین مالی با یکدیگر ارتباط نزدیکی دارند. به‌گونه کلی سیاست­های مختلفی که شرکت­ها می‌‌توانند در تقسیم سود خود اتخاذ نمایند، عبارتند از: (تالانه، مهرانی، 1377، 18-24)

[1] .Dividend policies

[2] .Naceur, s; Goaied,M, and Belanes.A

[3]. Baker, and Powell, G

سوالات یا اهداف پایان نامه :

 سؤالات پژوهش:

سوال اصلی :

1 چه ارتباط­ ای بین بهره ­وری و سود تقسیم‌شده شرکت در قلمرو پژوهش هست؟

سؤالات فرعی:

1- بین بهره­ وری نیروی انسانی و سود تقسیم‌شده­ شرکت در قلمرو پژوهش چه ارتباط­ ای هست؟

2- بین بهره ­وری سرمایه با سود تقسیم‌شده شرکت در قلمرو پژوهش چه ارتباط ­ای هست؟

تعیین ارتباط بهره وری نیروی انسانی و سرمایه بر تقسیم سود در شرکت ‌های پذیرفته ‌شده در بورس اوراق بهادار

پایان نامه - تز - رشته حسابداری


پاسخ دهید